Ρυθμός ημέρας, όχι θεραπεία

Η ώρα που σβήνετε το κύριο φως δεν είναι υπόσχεση ότι θα κοιμηθείτε. Αυτό το σημείωμα δεν την κάνει. Είναι μόνο σήμα ότι η ημέρα κλείνει στο ίδιο σημείο — Δευτέρα και Κυριακή.

Διαλέξτε ώρα που κρατάτε και το σαββατοκύριακο, όχι ώρα που φαίνεται καλή μόνο τη Δευτέρα. Το τηλέφωνο φορτίζει μακριά από το κρεβάτι. Το έντονο φως στο πρόσωπο μία ώρα πριν δεν είναι «ρουτίνα ομορφιάς» εδώ· είναι εμπόδιο στο σήμα που μόλις βάλατε.

Αν κάτι πονά, δεν κοιμάστε με «πρόγραμμα». Πάτε σε γιατρό. Ο περίπατος μετά το φαγητό είναι περίπατος, όχι θεραπεία και όχι μέτρηση βημάτων για βαθμολογία. Δέκα με είκοσι λεπτά στον δρόμο της γειτονιάς αρκούν για να κλείσει η ημέρα χωρίς οθόνη στο χέρι. Αν ζαλίζεστε, καθίστε.

Το πρωί γράψτε μόνο ναι ή όχι: το φως έσβησε στην ώρα που βάλατε. Χωρίς καταμέτρηση ωρών ύπνου. Τις ώρες οι άνθρωποι τις επινοούν όταν θέλουν να βαθμολογήσουν τον εαυτό τους. Εδώ κρατάμε μία πράξη και μία ώρα.

Αν η ημέρα είχε πολύ λίγο φυσικό φως, ανοίξτε κουρτίνα το πρωί έστω για λίγα λεπτά. Δεν υπόσχεται βαθύ ύπνο. Υπενθυμίζει στο σώμα ότι υπάρχει μέρα και νύχτα.